The School Box





Κάποτε όταν έμπαινε ο Σεπτέμβριος ήταν εποχή να πάμε σε κανένα μαγαζάκι και ν΄αγοράσουμε κανένα φθινοπωρινό ρουχαλάκι,έτσι για παρηγοριά που τελείωσαν οι διακοπές.

Τώρα οι ταλαίπωρες μάνες γυρνάμε από βιβλιοπωλείο σε βιβλιοπωλείο για ν' αγοράσουμε όλα τα απαραίτητα αξεσουάρ για τα φιντάνια μας.

Σκέφτηκα λοιπόν να μοιραστώ μαζί σου τη δική μου ανακάλυψη.

http://www.theschoolbox.gr/

Εχω ήδη ψωνίσει κάποιες φορές διάφορα είδη χειροτεχνίας κι έχω μείνει πολύ ευχαριστημένη από τιμές και ποιότητα.

Τώρα που ήρθε η ώρα να πάρω τα τζιμπράγκαλα για το πρωτάκι μου, ενθουσιάστηκα με τα κουτιά τους.
Είναι όμορφα και πολύ χρηστικά,καθώς ανοίγουν σα σπιρτόκουτα κι έτσι το παιδί μπορεί να βρίσκει πιο εύκολα τα πράγματά του.

Μπορεί κανείς να πάρει έτοιμο το κουτί με τα αντικείμενα που θα χρειαστεί ανά τάξη,ή να το γεμίσει με περιεχόμενο της επιλογής του.

Και το καλύτερο απ' όλα,γλίτωσα και το τρέξιμο.

Αν είσαι και στο σύλλογο γονέων ακόμα καλύτερα,καθώς διάβασα ότι σε συλλόγους και σχολεία κάνουν και καλύτερες τιμές.

Αντε καλή μας σχολική χρονιά!

(Η ανάρτηση δεν είναι διαφημιστική,δεν έχω κάποιο κέρδος,απλά έχω σιχαθεί τόσο τις κινεζιές που τελικά μας στοιχίζουν ακριβότερα,όσο και κάποιους που επειδή πουλάνε ποιοτικά πράγματα θεωρούν ότι πρέπει να τα πληρώνουμε χρυσά)


ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΠΟΛΥΩΡΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΠΑΙΔΙΑ


Να πάρεις απόφαση να ταξιδέψεις 7 ώρες διαδρομής (άρα παραπάνω με στάσεις) με ένα μικρό παιδί και ένα μωρό θέλει θάρρος.
Υποθέτω και λίγο θράσος...


Δε θα πήγαινα φυσικά ξυπόλητη στ' αγκάθια της μουρμούρας...
Προετοιμαζόμουν καιρό.
Είχα ένα τετράδιο όπου σημείωνα ιδέες και ένα σακούλι που μάζευα ότι πίστευα ότι μπορεί να μου φανεί χρήσιμο.

ΜΩΡΟ

Βασικά εκτός από μερικά παιχνιδάκια με ήχο και 2 βιβλία,τα περισσότερα ήταν άχρηστα αντικείμενα του σπιτιού,που πίστευα ότι μπορεί να τον απασχολήσουν για κάποια ώρα.



Ενδεικτικά:
Διάφορα κουτάκια/σακουλάκια που περιείχαν παιχνίδια,λαστιχάκια και γενικότερα μπιχλιμπιδάκια (μεγάλου μεγέθους,γιατί δεν έχουμε ξεπεράσει να βάζουμε πράγματα στο στόμα)
Διαφημιστικό περιοδικό για ξεφύλλισμα (βλ σκίσιμο)
Ρόλλεϋ μαλλιών (επιτέλους βρήκε μια χρήση!)
Μπαλόνι
Κομμάτι από διάδρομο αυτοκινήτου με συναρμολογούμενα κομμάτια
Πορτοφόλι με άχρηστες loyalty cards
Σελιδοδείκτης αρκουδάκι
Καλαμάκι
Σύριγγα (χωρίς βελόνα,φαντάζομαι αυτονόητο) 
3 μπουκαλάκια για χάζι.Το ένα με ρύζι και μακαρόνια.Το δεύτερο με νερό χρυσόσκονη και διάφορα μπιχλιμπίδια και το τρίτο με μια παλιά μου ζώνη/αλυσίδα με "διαμαντάκια" που σκέφτηκα ότι θα λαμπυρίζουν στον ήλιο.
Παλιά κορδέλα μαλλιών.

Επίσης επειδή μας αρέσουν τα κουμπάκια (τι πρωτότυπο) πήρα κι ένα ραδιοφωνάκι κι ένα παλιό κοντρόλ που όμως είχε μπαταρία,οπότε άναβε το λαμπάκι.



Στο ίδιο πακέτο που αγόρασα τα λάστιχα (βλ παρακάτω),είχε μέσα και βέλκρο.
Σπαζοκεφάλιαζα πού να το κολλήσω,μέχρι που πέρασα μια βόλτα από το καλάθι της ανακύκλωσης.
Με τον άντρα μου έχω γίνει πλέον ρακοσυλλέκτης.Κάθε τόσο πρέπει να ελέγχω τα σκουπίδια,να δω μήπως βρω κανένα θησαυρό...
Στη συγκεκριμένη περίπτωση βρήκα αυτό το άμοιρο φουσκωτούλι που είχε πετάξει.




Σκέφτηκα λοιπόν πως θα ήταν τέλεια ιδέα να κολλήσω το βέλκρο εκεί.
Γιατί όταν είναι ξεφούσκωτο μπορείς να ενώσεις τις άκρες,ενώ όταν είναι φουσκωμένο όχι.Διπλό μάθημα για το ταρζανάκι μου!
(Οχι επειδή είμαι μπροστά,αλλά μερικές φορές με θαυμάζω με τις ιδέες που κατεβάζω,χαχα)


Ολα αυτά χώρεσαν σε ένα μίνι σακιδιάκι,με σκοπό να του τα δίνω ένα ένα,ανάλογα με το πως θα πήγαινε.

Κάτι άλλο που με προβλημάτιζε ήταν πως (πάλι τί πρωτότυπο) τα πετάει όλα κάτω και φυσικά τις περισσότερες φορές σε σημείο που δεν τα φτάνω.
Τα μουσικά παιχνίδια σκέφτηκα να τα έχω δεμένα για να μπορώ να τα ψαρεύω.
Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι όταν του είχα βάλει σκίαστρο στο τζάμι λύσσαγε να τραβάει το κορδονάκι μου έδωσε την παρακάτω ιδέα:


Λάστιχα!
(σωβρακολάστιχα δεν τα λένε αυτά...?)



Εδεσα το ένα στο προσκέφαλο του συνοδηγού και με το άλλο ένωσα τα δυο χερούλια που βρίσκονται πάνω από τα παράθυρα αφήνοντας τις δυο άκρες να κρέμονται αρκετά.
Δεν είχα αποφασίσει ακριβώς που θα χρησίμευε αυτό.
Ισως κάτι σε τελεφερίκ ανάμεσα στα δυο παιδιά...
Στις άκρες απ τα λάστιχα άνοιξα με ένα ψαλίδι τρύπες και πέρασα τα γνωστά δαχτυλίδια,που είναι για να κρεμάς παιχνίδια.

"ΜΕΓΑΛΟΣ"

Η συλλογή του ήταν αυτή.
Σε ηλικία 2 ετών είχαμε πάει Σέρρες,στο χωριό του παππού του,κάνοντας μόνο μια στάση για βενζίνη και τουαλέτα,(δηλαδή 8 ώρες σερί)οπότε δε με άγχωνε τόσο η γκρίνια.
Ηθελα να κάνω απλά τη διαδρομή όσο πιο ευχάριστη γινόταν.


Τύπωσα από τα google maps τη διαδρομή,ώστε να έχει μία αίσθηση του που βρισκόμαστε και να αρχίσει να έχει μια εικόνα της χώρας.
Του αγόρασα περιοδικά με σκοπό να του τα δώσω ένα ένα.

Είχαμε πάρει μαζί ένα βιβλίο δραστηριοτήτων όπου κολλάς και ξεκολλάς αυτοκόλλητα.
(δε μου άρεσε η ιδέα να κρατάει μολύβια/μπογιές εν κινήσει,οπότε ήταν ιδανικό)

Του αρέσει πολύ η ελληνική μουσική,ιδιαίτερα τα παλιά τραγούδια,οπότε του έφτιαξα μια συλλογή στο mp3 μου,συσκευή που δεν είχε ξαναχρησιμοποιήσει.

Εφτιαξα και σ΄εκείνον μπουκαλάκι για να μη ζηλεύει,όπου έβαλα πιο πολλά πράγματα μέσα,με αρκετή χρυσόσκονη,με σκοπό να μου λέει πόσα και τί αντικείμενα μπορεί να βρει.
Το τοποθέτησα μάλιστα για εφέ,σε μια θήκη που δε γνώριζε καν την ύπαρξή της.
Το πίσω κάθισμα στη μέση πέφτει και γίνεται μπράτσο,με ντουλαπάκι νερού.
Αυτή την τσαχπινιά ούτε που τη θυμόμουν.




Τέλος το αριστούργημά μου.
Το ψάρεμα μαγνητικών γραμμάτων με βαγόνι!

Περιγραφή:
Μέσα σε μεταλλικό κουτί τοποθέτησα μαγνήτες γράμματα.
Σου έχω πει πως έχει αρχίσει να διαβάζει και είναι ακόμα σε στάδιο που του αρέσουν πολύ.
Με ένα ρολό χαρτιού,σπάγκο και ένα βαγόνι τρένου με μαγνήτες έφτιαξα ένα "καλάμι ψαρέματος".
Κανόνες παιχνιδιού:
Πετάμε αρκετά γράμματα στο πάτωμα μπροστά από το παιδί.
Του ζητάμε να μας ψαρέψει 5 γράμματα.
Κολλάμε τα γράμματα που μας δίνει στο καπάκι του κουτιού και προσπαθούμε να φτιάξουμε αστεία πρόταση,χρησιμοποιώντας λέξεις με αυτά τα αρχικά.
(Μα πες μου,πού πάω και τα σκέφτομαι???!)

Φυσικά από τον όλο σχεδιασμό δεν έλειψε ειδική σακουλίτσα με σνακ.



Κι επειδή σου χω πει πόσο γκουρμεδιάρης είναι και πώς ψοφάει για κάτι τέτοια...


Μέσα υπήρχε και ταπεράκι με διαχωριστικά,με αμύγδαλα (απ τον κήπο μας),ηλιόσπορους και κολοκυθόσπορους.

Οι προμήθειες του δόθηκαν όλες από την αρχή,λέγοντάς του πως έπρεπε να τις διαχειριστεί όπως νομίζει,για να του κρατήσουν σε όλο το ταξίδι.Για κάποιες μάλιστα,όπως τα σπόρια,καλό θα ήταν να υπολογίσει και το ταξίδι της επιστροφής.


Αυτές ήταν οι προετοιμασίες και το ταξίδι όπως το είχα φανταστεί.
Φυσικά όποιος έχει παιδιά γνωρίζει πως το τί φαντάζεσαι εσύ,δε σημαίνει απαραίτητα ότι είναι και αυτό που θα συμβεί.

Αναλυτικά το ταξίδι μας όπως εξελίχθηκε σε επόμενο επεισόδιο!


Greek Summer in a vintage Pot

Ιδέες αποθήκευσης παιχνιδιών

Εχω δυο αγόρια του ιδίου φύλου με 5 χρόνια διαφορά,που μοιράζονται ένα δωμάτιο.Οπως είναι φυσικό τα παιχνίδια τους έχουν καταλάβει το σύμπαν με  επιθετικά επεκτατικές τάσεις στις λιγοστές μας ντουλάπες.

Τα μεγάλα μου προβλήματα ήταν 2:
Τα τεράστια κουτιά από επιτραπέζια και παζλ,που λυπάμαι να δώσω γιατί α)το χειμώνα τα παίζουμε, β)έρχεται και ο μικρός από πίσω οπότε είναι κρίμα να διώξω κάποια που ίσως είναι ηλικιακά ξεπερασμένα για το μεγάλο .

Τα εκατοντάδες (στην κυριολεξία) αυτοκινητάκια του μεγάλου,ο οποίος όμως επειδή έχει τρέλα με τα αυτοκίνητα τα θυμάται και τα αγαπάει όλα,άρα δεν είναι ότι θα πάρω μια χούφτα (κάντες 10 για να κάνουμε δουλειά) και ούτε που θα το καταλάβει.Ακόμα θυμάται αυτοκίνητα που έχασε ή αντάλλαξε πριν από χρόνια.Το μεγάλο μπαούλο που τα έχουμε μέσα όμως είχε μπουκώσει τόσο πολύ που δε μπορούσε να βρει τίποτα πλέον.

Αν έχεις παιδιά δε θα σου είναι δύσκολο να φανταστείς σκηνικό:Βιάζεσαι να φύγετε,σου λέει φυσικά να πάρει 2-3 αυτοκινητάκια μαζί,φυσικά θέλει κάποια συγκεκριμένα που δεν τα βρίσκει, νευριάζει,νευριάζεις...περαιτέρω εξηγήσεις είναι πιστεύω περιττές.

Εκτός αυτού το μπαούλο ήταν θεόβαρο και μου έβγαινε το λάδι να το μετακινήσω για να καθαρίσω,ενώ ξεχείλιζε με αποτέλεσμα το καπάκι να σέρνεται διαρκώς αντιαισθητικά στο πάτωμα και το μωρό να κάνει μονίμως επιδρομές στα επικίνδυνα για την ηλικία του αυτοκίνητα.

 Προχθές το βράδυ που τα σκεφτόμουν πάλι λοιπόν είχα μια αναλαμπή.Η μάλλον καλύτερα,2 αναλαμπές.

Η πρώτη ιδέα ήταν να πετάξω όλα αυτά τα ογκώδη κουτιά και να βάλω τα επιτραπέζια και παζλ σε επαναχρησιμοποιούμενα polybags με φερμουάρ.Φρόντισα να κόψω τις εικόνες από τα κουτιά,ώστε να είναι πιο εύκολο να καταλάβουμε τί περιλαμβάνει κάθε σακούλα,αλλά και να βλέπουμε πώς να φτιάξουμε τα παζλ.Στα περισσότερα επιτραπέζια δε χρειάστηκε να κόψω τίποτα,γιατί υπήρχε το χαρτί οδηγιών με την εικόνα.Για ακόμα μεγαλύτερη ευκολία στην ανεύρεση,έγραψα σε αυτοκόλλητες ετικέτες που τις κόλλησα όλες στην επάνω δεξιά γωνία τον τίτλο του παιχνιδιού.









Μέσα σε ένα από τα γνωστά καλάθια του ΙΚΕΑ  που έχουμε στη βιβλιοθήκη τους κατάφερα να χωρέσω πάνω από 20 από αυτά τα παιχνίδια ενώ γέμισα μια ολόκληρη μαύρη σακούλα από πατικωμένα κουτιά!
Είμαι ενθουσιασμένη!!!










Βρήκα μάλιστα και κάτι τεράστια polybags,όπου χωράνε μέχρι και puzzle και επιτραπέζια με χαρτόνι.














Eίμαι και πολύ περήφανη  γιατί χρειαζόμουν ένα κουτί να βάλω αυτά τα μεγάλα κομμάτια + τα υπόλοιπα παιχνίδια που δεν είχαν χωρέσει στο πρώτο.Η πρώτη μου παρόρμηση φυσικά ήταν να πάω να πάρω ένα ακόμα κουτί αποθήκευσης.Παλαιότερα αυτό θα είχα κάνει κατά πάσα πιθανότητα.Τώρα που σκέφτομαι και το ευρώ,αλλά και το σπίτι έχει περιορισμένους χώρους το σκέφτηκα καλύτερα.Αναδιοργάνωσα κάποια άλλα πράγματα,έπεσα και πάνω στην ιδέα Konmari για ξεσκαρτάρισμα πραγμάτων και τελικά έκανα χώρο σε ένα υπάρχων κουτί της βιβλιοθήκης.
Το συμπέρασμα είναι ότι όσο περισσότερο χώρο έχεις,τόσο πιο πολλά άχρηστα πράγματα μαζεύεις και τόσο πιο πολύ απλώνεσαι,με αποτέλεσμα και πάλι να μη χωράς και να μη βρίσκεις τίποτα.


Εμείς θα πάμε στην αποθήκη!

Η λύση που έδωσα για τα αυτοκίνητα (και που με έκπληξη δέχτηκε αδιαμαρτύρητα,αν όχι με ενθουσιασμό ο γιος μου) ήταν να τα χωρίσει σε 3 ομάδες.Η μία έμεινε στο δωμάτιο και οι άλλες 2 μπήκαν σε σακούλες στην αποθήκη.Του εξήγησα ότι δεν τα αποσύρουμε,απλά όταν βαριέται αυτά που έχει πρόχειρα,με οποιαδήποτε συχνότητα κι αν συμβαίνει αυτό, θα μπορεί να τα αλλάζει.Η κούτα άδειασε τόσο,που καταφέραμε να χωρέσουμε μέσα και ένα αεροπλανοφόρο,αλλά και κάτι άλλα hotwheels gadgets τα οποία είχα μέσα στη ντουλάπα.
Είμαι διπλά ενθουσιασμένη!!! 



Greek Summer in a Bowl

ΣΠΙΤΙΚΗ ΛΕΜΟΝΑΔΑ ΜΕ ΡΟΔΑΚΙΝΟ




Παραλλαγή της παραδοσιακής λεμονάδας και της παγω(το)μένης λεμονάδας.
Χτυπάμε στο multi ένα ροδάκινο/γερμά και τον προσθέτουμε στη λεμονάδα μας.
Πολύ δροσιστικό και καταπολεμάει την απογευματινή ανάγκη για γλυκό/παγωτό!
Οχι ότι είναι πολύ πιο διαιτητικό,
αλλά τουλάχιστον δεν περιέχει πρόσθετα,χρωστικές,συντηρητικά κ.τ.λ.

Εκτός αυτού,
 μόνο σε μένα φαίνονται εξωφρενικά ακριβά τα παγωτά;!!!

Αναμνήσεις μιας Ολυμπιάδας...11 χρόνια μετά




Σαν σήμερα 11 χρόνια πριν...
ήμουν εκεί...



 και ζούσα αυτό...


...το οποίο "αυτό" δεν περιγράφεται με λόγια...



Μου είναι αδιανόητο ότι έχουν περάσει 11 χρόνια...
Οι αναμνήσεις είναι τόσο ζωντανές...
Βλέπω τώρα ξανά τις φωτογραφίες και σφίγγεται το στομάχι μου.
Πως φτάσαμε ως εδώ...;




Εζησα μια Αθήνα έτσι,


γεμάτη κόσμο και χρώμα...



Με zeppelin να αιωρούνται στον Αττικό Ουρανό...





Με πατουσάκια να σου δείχνουν το δρόμο...



Αχ μη μου το λες πως ένας λόγος που φτάσαμε εδώ είναι και αυτός.
Το ξέρω..
Η χώρα τους πλήρωσε πολύ ακριβά τους Ολυμπιακούς.
Μα εγώ δε θα πάψω ποτέ να αισθάνομαι απίστευτα τυχερή που έζησα αυτό το θαύμα.

Εθελόντρια στις τελετές έναρξης και λήξης το έζησα τόσο έντονα,όχι μόνο κατά τη διάρκεια των αγώνων,μα και τους μήνες προετοιμασίας που προηγήθηκαν.
Η απόλυτη οργάνωση τόσων ατόμων.
Η απόλυτη ευφορία που επικρατούσε.
Το πνεύμα ενότητας.

Είδα ένα ΟΑΚΑ μέσα σε δυο εβδομάδες να μεταμορφώνεται από αυτό...



Σε αυτό...





Εζησα τους Ελληνες στα καλύτερά τους.

Δε μιλάω για την Ελλάδα,μα για τους Ελληνες.
Μιλάω για τους εθελοντές κάθε ηλικίας που βρίσκονταν παντού,με πολύ κέφι, φιλότιμο και αίσθημα ευθύνης,περήφανοι για τη φιλοξενία που προσέφεραν.


Λυπάμαι απίστευτα που δε θα μπορέσω ποτέ να εξηγήσω στα παιδιά μου για το τί είμαστε ικανοί αν κάποιος μας οργανώσει σωστά...



Τουλάχιστον μπόρώ να τους συστήσω αξιόλογους ανθρώπους που γνώρισα τότε και είναι ακόμα στη ζωή μου.
Πιτσιρίκες που γνώρισα τότε 
και που τις έζησα να παντρεύονται,
να κάνουν παιδιά,
να σπουδάζουν να αποφοιτούν και να γίνονται γιατροί,
που εύχομαι να γνωρίσω και τα εγγόνια τους...






Ετσι έζησα εγώ αυτό τον μαγικό Αύγουστο πριν από 11 χρόνια και οι εμπειρίες που αποκόμισα ήταν μάθημα ζωής...

Remains of an Olympiad
by @ntonia




ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΨΑΡΑΔΕΣ:Αυτοσχέδιος Κιούρτος+bonus το καφεδάκι σου




Τώρα που ξεχυθήκαμε όλοι στις παραλίες με τους μικρούς ψαράδες μας,να ένας εύκολος τρόπος να πιάσουμε ψαράκια ανώδυνα,να τα παρατηρήσουμε για λίγο και μετά να τα ελευθερώσουμε.


Μας τον έμαθαν την προηγούμενη εβδομάδα και το εφαρμόσαμε με μεγάλη επιτυχία σήμερα πάλι,όπου μέσα σε λίγη ώρα πιάσαμε δύο ψαράκια.



Καταρχάς έχεις άλλοθι να πάρεις ένα καφεδάκι στην παραλία,που ναι μεν το λιμπίζεσαι,αλλά κατά τ' άλλα ψιλοτσιγγουνεύεσαι να το χρυσοπληρώσεις.

Αμμμμ,όμως...όλα για το παιδί σου....


Βήμα πρώτο:Πίνεις το καφεδάκι με την ησυχία σου,ενώ τα παιδιά παίζουν όμορφα στην αμμουδιά με τα 35 κουβαδάκια που έχεις κουβαλήσει,χωρίς να φωνάξουν ούτε μια φορά "μαμάαααααα???"(μπου+χα+χα)



Βήμα δεύτερο:Μόλις το τελειώσεις βάζετε στον πάτο λίγη άμμο (ή ότι άλλο υπάρχει στον πάτο της θάλασσας) και λίγο ψωμάκι και το βυθίζετε.Θέλει ήρεμη θάλασσα για να μη το παρασύρει.Προχθές που είχε λίγο κυματάκι και ο βυθός που ήμασταν είχε βοτσαλάκια,το στήριξα με μερικά βότσαλα.Νομίζω έχει μεγαλύτερη επιτυχία σε αμμουδερές παραλίες πάντως.



Τα ψαράκια μπαίνουν,αλλά μετά (τα περισσότερα,γιατί πέσαμε και σε κάποια γατόνια) δε μπορούν να βγουν.


Καλές ψαριές λοιπόν και πιες τον καφέ σου στην υγειά μου, που σε γλίτωσα κι από το κουβάλημα απόχης!

Αστείο αυτοσχέδιο Αλφαβητάρι

Ο Λοχαγός είναι σε φάση που θέλει να διαβάζει ότι βλέπει μπροστά του.Δεν έχει αφήσει βάρκα για βάρκα στη θάλασσα που να μην έχει διαβάσει το όνομά της.
Γενικά δεν είχα προσπαθήσει καθόλου να του μάθω τα γράμματα,πέρα από το όνομά του,γιατί θεωρούσα ότι μετά θα βαριέται στο σχολείο.Οι δασκάλες του όμως στο νήπιο έκαναν τόσο καταπληκτική δουλειά (και μάλιστα όλη μέσα από παιχνίδια,ποτέ από εργασίες του τύπου γράψε 10 φορές το "Α") που πλέον διαβάζει σχεδόν τα πάντα.

Κάποιος μας είχε φέρει ένα βιβλίο που για κάθε γράμμα της ΑΒ έχει κι από ένα ποιηματάκι,με κάτι κειμενάκια άρες μάρες κουκουνάρες,το οποίο τον διασκεδάζει πολύ.
Τις προάλλες που κολυμπούσαμε στη θάλασσα και διαβάζαμε μια ακόμα βάρκα του λέω, θες να παίξουμε ένα παιχνίδι;Να σκεφτόμαστε και δικά μας αστεία ποιηματάκια,να τα γράφω,μετά να φτιάχνεις μια ζωγραφιά και να φτιάξουμε ένα δικό μας αλφαβητάρι.


Εδώ βλέπεις το πρώτο δείγμα της δουλειάς μας.




Σκεφτήκαμε μαζί το κείμενο,το έγραψα,έκανε τη ζωγραφιά και του ζήτησα να περάσει με μαρκαδόρο όλα τα γράμματα "μ" που βλέπει.

Το επόμενο που σκοπεύουμε να φτιάξουμε είναι το 
"Ενας ελέφαντας εύχεται να είχε ένα ελικόπτερο"

Μην κρατάς τα Αναμνηστικά στο συρτάρι!


Την προηγούμενη εβδομάδα σου είχα γράψει για το άκρως επιτυχές ξεσκαρτάρισμα που κάνω με τη μέθοδο Konmari και την πρόθεσή μου να κάνω κάτι για τη συλλογή από τα παιδικά μου ρολόγια,που μου έτρωγαν χώρο σε ένα συρτάρι,στο οποίο ήθελα να τοποθετήσω άλλα αντικείμενα.

Μια από τις αρχές της Konmari είναι πως αν έχεις κάποια αναμνηστικά που τα αγαπάς και σου προκαλούν ευχαρίστηση,δεν πρέπει να βρίσκονται καταχωνιασμένα,αλλά πρέπει να τα έχεις κάπου που να τα βλέπεις.

Σίγουρα δε μπορεί κανείς να τα έχει όλα στη μόστρα,μα αυτή η πρόταση μου έδωσε μια ιδέα όταν αντίκρισα τα ρολόγια.
Να τα βάλω μέσα σε μια κορνίζα και να τα κρεμάσω στον τοίχο για να τα βλέπω.

Σου είχα γράψει και για το χαλασμένο γάντι που κράτησα το ύφασμα με σκοπό κάτι να το κάνω,γιατί μου άρεσε πολύ και μου θύμιζε το ταξίδι μου στη Eurodisney.




Ξαφνικά τα 2 project έγιναν ένα μέσα στο μυαλό μου και...

Ιδού το αποτέλεσμα:




Τώρα τα βλέπω μόλις ξυπνήσω και μου φτιάχνουν τη διάθεση!

Βρίσκονται δίπλα στις κορνίζες των δυο παιδιών μου,με αναμνηστικά από το μαιευτήριο.



Εσύ πώς προφυλάσσεις  και πως επι/αναδεικνύεις τις δικές σου αναμνήσεις;!

Καλοκαίρι και κλεισούρα;Πώς θα περάσει η ώρα;

Από το βράδυ είχα μαγειρέψει/φορτώσει αυτοκίνητο/ετοιμάσει τσάντα/φτιάξει σνακ/βάλει ξυπνητήρι να σηκωθούμε πρωί πρωί και να πάμε στην πλαζ με την ωραία άμμο για μπάνιο και παιχνίδι.
Ο δυνατός αέρας όμως μας χάλασε τα σχέδια.
Στον κήπο το πρωί δε βγαίνουμε πολύ γιατί το μικρό πάει συνέχεια στον ήλιο,οπότε πώωωως να περάσει η ώρα;

Μπουμπλέ,μπουμπλέ μπουμπλέ που γράφουν και στα comics με το απαραίτητο συννεφάκι με τα γρανάζια...
Μέχρι που έμφανίστηκε αυτό με τον αναμμένο γλόμπο!



Στην αριστερή φωτό διακρίνεις τον μικρό σε κατάσταση απελπισίας τύπου "ωχ πάλι στο πάρκο με μάντρωσαν".Τελικά το πρωινό του εξελίχθηκε καλύτερα απ' ότι περίμενε( κι αυτός κι εγώ!)
Η φουσκωτή του βαρκούλα με δυο κατσαρόλες νερό μέσα,διάφορα τζουμπλέκια και μια σφουγγαρίστρα λίγο παραπέρα σε περίπτωση μεγάλης απώλειας.(Φυσικά στην αρχή αυτό που του κίνησε το ενδιαφέρον ήταν η σφουγγαρίστρα,οπότε την απομάκρυνα στο μπάνιο.)
Η ιδέα είχε τεράστεια επιτυχία.Aκόμα μεγαλύτερη κι από την χαρτόκουτα.
Εχουν αρχίσει να παίζουν και μαζί λίγο τα δυο μου αγοράκια και πολύ τα καμαρώνω!

Οταν μετά από μια ώρα παιχνιδιού αποσύρθηκε στα ιδιαίτερα διαμερίσματα το μικρό για τον πρωινό του ύπνο,συνέχισε ο μεγάλος.
Τους είχα ήδη φέρει και κάποια πράγματα από την κουζίνα.
Απλωνα τα ρούχα εγώ στο μεταξύ.
-Μαμάαααα?Να πάρω αυτά τα κουταλάκια που μπαίνει το ένα μέσα στο άλλο;(βλ μεζούρες)
-Να τα πάρεις.Πάρε γενικά ότι θες από την κουζίνα.
(Τη στιγμή που το ξεστομίζω έχω ήδη καταλάβει πως έχω πετάξει κοτσάνα.Δεν έχει συνηθίσει σε τέτοιες γαλαντομίες.Ακούω τα γρανάζια στο κεφάλι του σε πλήρη λειτουργία.)
-Απλά ρώτα με πρώτα (προσπαθώ να το μαζέψω)
.........
-Μαμάαααα?Να πάρω και αυτό το σουρωτήρι;(Εχει ήδη τρία,αλλά όταν δεν υπάρχει σοβαρή αιτία να πεις όχι,γιατί να αρνηθείς...;Σε τόσα πράγματα λέω όχι καθημερινά.)
-Να το πάρεις.
............
Μαμάαααα?Αυτό να το πάρω;
-Οχι αυτό είναι πολυκόφτης!Εχει μαχαίρι,τί να το κάνεις;!Αντε παίξε τώρα,αρκετά πήρες.
.....................
Ησυχία...Η βάρκα μόνη κι έρημη...χρούτσου χρούτσου απ' την κουζίνα.




Εχει χωθεί ολόκληρος μέσα στο ντουλάπι και ψάχνει...

Τελικά έπαιξε χωρίς δική μου παρέμβαση με τις ώρες,απίστευτο για τα δεδομένα του και όσο πέρναγε η ώρα κατέβαζε και νέες ιδέες.


Ενδεικτικά:
Προσπαθούσε να χύσει το νερό από τη μεζούρα χωρίς να του πέσει το μπαλάκι,είχε πάρει το εργαλείο που ξεχωρίζουμε τον κρόκο και πετούσε το μπαλάκι ψηλά προσπαθώντας να μην του πέσει,το φορτηγό ξεφόρτωνε νερό στη νεροτσουλήθρα,το χερούλι έγινε στάση για να δροσίζονται τα αυτοκίνητα,στάση μετρό,στάση τραμ,ένα σουρωτήρι έγινε καταπέλτης,μια σύριγγα(χωρίς βελόνα εννοείται) συντριβάνι και διάφορα άλλα.

Είχα διαβάσει πρόσφατα σε ένα μπλογκ μια κοπέλα που έλεγε ότι εμείς οι νέες μαμάδες προσπαθούμε διαρκώς να κατεβάσουμε ιδέες για ν' απασχολήσουμε τα παιδιά μας δημιουργικά,αλλά τελικά όταν βαριούνται είναι που αρχίζει και λειτουργεί η φαντασία τους.
Μα πόσο δίκιο έχει!

Το παιχνίδι κράτησε από τις 9:50 το πρωί,είχα κοιτάξει την ώρα για να χρονομετρήσω πόσα (δευτερό)λεπτα θα κρατήσει η χαρά,μέχρι τις 14:00 που τα μάζεψα για να φάμε και ενώ ήταν ακόμα σε πλήρη εξέλιξη!
Εν το μεταξύ,αν είχα βάλει τη βάρκα στον κήπο,είμαι σίγουρη ότι δε θα της είχαν δώσει καμία σημασία!

Το ζενίθ της διασκέδασης ήταν όταν προς το τέλος τους έδωσα δυο καινούρια σφουγγαράκια κουζίνας.
Το μικρό δεν είχε ξαναπιάσει καλά καλά σφουγγάρι,γιατί τα βάζει ακόμα όλα στο στόμα,οπότε στο μπάνιο με τις σαπουνάδες δεν τον πολυαφήνω να το πιάνει.
Είχε ενθουσιαστεί με την αίσθηση!
Του έκανε χαζομάρες ο μεγάλος,ξεκαρδιζόταν στα γέλια,τον αντέγραφε που και καλά πλενόταν και πλενόταν κι αυτός.Τους τράβηξα απίθανα βιντεάκια.
Εκεί βέβαια έγινε ψιλοχαμός στο πάτωμα,αλλά ήταν εις γνώση μου ότι θα γίνει και άξιζε τον κόπο!

Γενικά καθ' όλη τη διάρκεια δεν είχαν χυθεί πολλά νερά απ' έξω και το αποδίδω στα φαρδιά τοιχώματα της βάρκας,σε σχέση με το να είχα βάλει μια λεκάνη.


Το παιχνίδι σίγουρα θα επαναληφθεί!

Ξεσκαρτάρισμα Aντικειμένων με τη μέθοδο Konmari

Δεν ξυπνάει συχνά ο τακτικός παρθένος μέσα μου...
Είναι πάντα εκεί,τον ενοχλεί μεν οπτικά πολύ η ακαταστασία,αλλά πιθανολογώ ότι το λιοντάρι του ωροσκόπου βαριέται να κουνηθεί,παίρνει το παρθενάκι αγκαλιά και την πέφτουν για έναν υπνάκο κάτω από τα δέντρα.
Δεν ασχολούμαι με τα ζώδια,αλλά μόνο κάπως έτσι μπορώ να εξηγήσω το διχασμό συναισθημάτων και πράξεων.

Οταν όμως το λιοντάρι αποφασίσει να βγει για κυνήγι με πιάνει ένα είδος αμόκ.
Θέλω εκείνη τη στιγμή να βρω λύση για το σημείο του σπιτιού που μου χαλάει την αισθητική ή ν' ανοίξω τη ντουλάπα και να αρχίσω να πετάω ότι βρίσκω μπροστά μου μέχρι να δημιουργηθεί η απαραίτητη τάξη.Κι "εκείνη η στιγμή" είναι κατά πάσα πιθανότητα η ώρα που έχω πέσει για ύπνο κι αρχίζω να σκέφτομαι και να στριφογυρίζω στο κρεβάτι.


Εδώ και μια εβδομάδα έχει ξεκινήσει η κυνηγετική περίοδος.
Αφού βρήκα λύση στα δυο βασικά μου προβλήματα στο δωμάτιο των παιδιών (θα ακολουθήσει σχετική ανάρτηση) και τώρα μπαίνω μέσα και ευφραίνεται η ψυχή μου,σειρά είχαν άλλα μέρη του σπιτιού.

Εχω ένα πρόβλημα.Δένομαι με ανθρώπους και καταστάσεις και θέλω να κρατάω ενθύμια και χιλιάαααδες φωτογραφίες,που όμως είμαι από τους ανθρώπους ανά τακτά διαστήματα ανατρέχω,τα κοιτάω και μου προκαλούν ευχαρίστηση.

Προχθές έπεσα σε μια ανάρτηση του pinterest που με ενθουσίασε.Μιλούσε για τη μέθοδο Konmari για να συμμαζεύεις το σπίτι σου.Η Marie Kondo σου λέει, μια επαγγελματίας σύμβουλος οργάνωσης σου λέει,έχει γράψει το βιβλίο "The Life-Changing Magic of Tidying Up:The Japanese Art of Decluttering and Organizing" το οποίο έχει γίνει bestseller σου λέει.Το ζουμί της όλης μεθόδου είναι το εξής:

Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να κρατάς μόνο πράγματα που σου προκαλούν ευχαρίστηση.

Κρατάς ένα πράγμα στα χέρια σου και σκέφτεσαι αν ακόμα σου προκαλεί ευχαρίστηση.Σίγουρα το βιβλίο λέει και πολλά άλλα,αλλά εμένα αυτή και μόνο η πρόταση μου έκανε κλικ.

Ετσι έχουμε και λέμε.Να κρατήσω...;


Κασκόλ δώρο από τα Harrods,ακόμα με το καρτελάκι μετά από κι εγώ δεν ξέρω πόσα χρόνια,που δε θα το φορέσω μάλλον ποτέ
α) γιατί πόσες φορές φοράμε κασκόλ πλέον στην Αθήνα και 
β) η υφή του δε μου αρέσει,σε αντίθεση με ένα φτηνό από τα Marks&Spencer :
no no no!



Κιτς Χριστουγεννιάτικα σκουλαρίκια από τότε που ήμουν 5-6 χρονών,που τα βλέπω και γελάω γιατί θυμάμαι που τα είχαμε ασορτί με την κολλητή μου,τα φοράγαμε και καμαρώναμε: 
yes yes yes!



Είναι απλούστατο,ευφυές και μέσα σε ένα πρωινό κατάφερα να πετάξω/δώσω πράγματα που τα στοίβαζα χρόνια,παρόλο που δεν τήρησα ούτε καν τον κανόνα να τα πιάσω στα χέρια μου.

Κάπου στα πεταχτά διάβασα και κάτι του τύπου,πως όταν σου αρέσει κάποιο ενθύμιο και σου προκαλεί ευχαρίστηση,μην το κρατάς αποθηκευμένο,βάλε το κάπου να το βλέπεις.Σίγουρα δε μπορούμε να έχουμε όλα τα πράγματα μέσα στη μέση,αλλά αυτή η πρόταση μου έφερε δύο ιδέες + μία στην οποία έπεσα πάνω τυχαία και είναι απίστευτη.

1.H μια μου νονά είναι Ελβετίδα,οπότε έχω πολλά παιδικά ρολόγια swatch.Επίσης έχω και αυτό των εθελοντών των Ολυμπιακών.Σκέφτηκα λοιπόν να πάρω μια κορνίζα με βάθος και να τα μοστράρω μέσα να τα βλέπω.Οταν το φτιάξω θα ακολουθήσει σχετική ανάρτηση.

2.Είχα ένα γάντι κουζίνας με το Μίκυ νυσταγμένο με μια κούπα καφέ στο χέρι,αγοραζμένο στη Eurodisney,που μου αρέσει πολύ.Εχει χαλάσει μέσα και όταν το φοράς έχει μια ανατριχιαστική υφή.Σήμερα έκοψα το ύφασμα και θα το βάλω κι αυτό σε ένα μικρό καδράκι στην κουζίνα.Οταν το κάνω θα στο δείξω.

3.Παρ' όλο που τα περισσότερα μωρουδιακά ρούχα έχω αρχίσει και τα δίνω,έχω φυλάξει κάποια λίγα αγαπημένα.Χθες έπεσα πάνω σε αυτή τη φωτογραφία:
Μα δεν είναι υπέροχη ιδέα;!!!Από Σεπτέμβρη (άντε Οκτώβρη) το βαλα σκοπό να κάνω κάτι που το θέλω πόσα χρόνια τώρα.Να μάθω να χρησιμοποιώ τη ραπτομηχανή της γιαγιάς του άντρα μου,που είναι θηκιασμένη τόσα χρόνια στη ντουλάπα.

Οποιαδήποτε ιδέα οργάνωσης σπιτιού είναι ευπρόσδεκτη καθώς η κυνηγετική περίοδος βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη!

Υ.Γ. Επίσης αν έχεις και κανένα tip για κατσαρίδες και αυτό ευπρόσδεκτο,καθώς μόλις με διέκοψε ο γιος μου (που θεωρητικά κοιμόταν) να πάω να σκοτώσω μία.Η τρίτη για σήμερα...

Κλαψ...






Δροσιστικό Καλοκαιρινό Φαγητό




Το απόλυτο καλοκαιρινό φαγητό για εμένα είναι 
ψωμί,(κομμένο με το χέρι όμως,δεν ξέρω γιατί,αλλά είναι πιο νόστιμο) ντομάτα,φέτα.

Στη δεύτερη θέση κονταροχτυπιούνται η μακαρονάδα με κρύα ψιλοκομμένη ντομάτα,σκόρδο,βασιλικό και μοτσαρέλα και η παρακάτω σαλάτα με κοτόπουλο και σάλτσα disonnaise.

Προ παιδιών ήταν συχνό μερημεριανό τις καυτές μέρες του καλοκαιριού.
Τη σάλτσα disonnaise δεν τη χρησιμοποιώ πουθενά αλλού.Συνειδητοποίησα λοιπόν πόσα χρόνια έχω να φτιάξω αυτό το φαγητό,όταν προχθές πήγα όλο χαρά να το ετοιμάσω και συνειδητοποίησα ότι έχει λήξει από το 2013.

Αχ βαχ, βγαίνω με τις 2 "ουρές" μου μέσα στη ντάλα,αγοράζω καινούρια,γυρίζω σπίτι,βάζω το μικρό για τον πρωινό ύπνο,παίζουμε με τον μεγάλο μπουγελοπινιάτα και μετά μπαίνω στην κουζίνα να ετοιμάσω μεσημεριανό.Ανοίγω το καπάκι,αφαιρώ το προστατευτικό χαρτί,πιέζω...τίποτα.
Ξαναπιέζω...τίποτα.
Πιέζω πιο δυνατά,ακούγεται ένα μπαμ και...

major mustard explosion

Selfie απέφυγα να τραβήξω.Φώναξα το γιο μου να με δει να γελάσει και μπήκα για λούσιμο.Μέχρι να επιστρέψω ο Πίππης είχε κάνει το πάτωμα λαμπίκο.Οπως είχα βγάλει το πεοστατευτικό,ναι μεν ξεκόλλησε το χαρτί,αλλά ουσιαστικά το διάφανο πλαστικό είχε μείνει στη θέση του...γκρρρρρρ 

Τέλος πάντων το έφτιαξα,το φάγαμε και το απολαύσαμε στο τέλος.

Στη σαλάτα βάζω:
ντομάτα,
αγγούρι(που το κόβω ροδέλες με το εργαλείο που είναι για να κόβει το τυρί φλίδες,το βάζω σε σουρωτήρι,ρίχνω μπόλικο αλάτι και το ζουλάω κατά διαστήματα μέχρι ν' αφυδατωθεί αρκετά),
καλαμπόκι,
παξιμάδια που έχω αλείψει με πολτό ελιάς,
φέτα,
κομμάτια ψημμένου στήθους κοτόπουλου.
Στα παιδιά για να είναι πιο ολοκληρωμένο γεύμα έβαλα και ψιλοκομμένη βραστή πατάτα

Σε ένα βαζάκι χτυπάω:
λάδι,
ξύδι,
disonnaise,(παίρνω hellmanns,δεν έχω ιδέα αν υπάρχει άλλη μάρκα,αλλά μου αρέσει γιατί είναι λίγο πικάντικη)
αλάτι,
λίγο πιπέρι

Είναι πολύ δροσιστικό και ελαφρύ γεύμα.Διαιτητικό τώρα δεν το λες.

Μπουγελοπινιάτα!



Εντάξει,πιο ξεκαρδιστικό καλοκαιρινό παιχνίδι δεν έχουμε παίξει!
Πραγματικά δεν ξέρω ποιος το ευχαριστήθηκε πιο πολύ,ο γιος μου ή εγώ.
Δε χρειάζονται πολλές επεξηγήσεις.
Μπαλόνια
Νερό
Σπάγκος
κάτι για χρήση Ροπάλου

Στην αρχή ήμουν επιφυλακτική και έβαλα λίγο νερό στα μπαλόνια,αλλά τελικά δυσκολευόμασταν να τα σπάσουμε.
Μετά ξεθάρρεψα και τα γέμιζα φουλ.

Οτι έπρεπε για το καυτό πρωινό,
συνοδεία παγωμένης λεμονάδας,χωρίς το παγωτό σήμερα.

Και το βράδυ μετά το απογευματινό μπάνιο...

Blogging tips